Tips - en meer - uit de praktijk voor bij de raad betrokken personen

Komt een griffier bij de dokter

Komt een griffier bij de dokter....

“Dokter, ik heb de laatste tijd last van een rare kwaal”, zegt de griffier. “Leg dat eens uit”, zegt de dokter. Nou, ik merk dat ik de laatste tijd steeds meer ‘jeuk’ krijg van de bijwerkingen van gemeenschappelijke regelingen.

Natuurlijk ligt het soms voor de hand om bepaalde onderwerpen samen met andere gemeenten op te pakken. Dat gaat dan om taken die gemeenten gezamenlijk effectiever of efficiënter kunnen uitvoeren Soms is deze samenwerking zelfs verplicht zoals bij de veiligheidsregio’s en de regionale uitvoeringsdiensten.

Het lijkt erop dat het aantal gemeenschappelijke regelingen alleen nog maar toeneemt, terwijl ik zie dat juist de rol van gemeenteraden bij dergelijke constructies in het gedrang komt. Van directe democratie – de raadsleden worden rechtstreeks gekozen door de inwoners en staan dus het dichtst bij de burgers – gaan we over naar een vorm van indirecte democratie. De leden van de regelingen worden niet door de inwoners zelf gekozen, maar via de gekozen volksvertegenwoordigers.De burger komt dus meer op afstand te staan. Dat geldt ook voor de raadsleden.

Gelukkig mag de raad wel een zienswijze indienen over bijvoorbeeld de begroting. Veelal komen de stukken voor de raad te laat, omdat er geen rekening wordt gehouden met de besluitvormingscyclus van de raad. Als de stukken dan uiteindelijk bij de raad zijn aangekomen, mag deze zijn zienswijze geven.  Als alle zienswijzen van de betrokken gemeenten zijn verzameld - alle blijkt in de praktijk overigens een rekbaar begrip - neemt het algemeen bestuur hier kennis van en wordt de raad bedankt voor de inbreng, maar de begroting wordt toch…. ongewijzigd vastgesteld.

Stop maar”, zegt de dokter. “Ik ben nog lang niet klaar”, zegt de griffier.  “Geeft niet”, zegt de dokter. “Ik weet het al. Je bent allergisch voor gemeenschappelijke regelingen. Deze aandoening is besmettelijk en we hebben er nog steeds geen medicijn voor. Je moet er mee leren leven”.

“Tja”, stamel ik.        

(de griffier, 27 september, 2014)