Tips - en meer - uit de praktijk voor bij de raad betrokken personen

De gemeenteraad van de toekomst. Ren je Besluit.

De gemeenteraad van de toekomst. Ren je Besluit.

Eerder dit jaar heeft de Gemeenteraad van de Toekomst een brief geschreven aan de Koning van Nederland. In deze brief staat te lezen dat “De krachtige lijn die zich uittekent is de van een vernieuwende netwerkdemocratie. Met een tedere balans tussen representatie en participatie”. Hierbij wordt opgemerkt dat de netwerkdemocratie een andere invulling vergt van het raadswerk. Dus….

Bij mij gaat er niet gelijk een lampje branden. Er wordt in de brief ook een groot aantal praktische voorstellen gedaan. Daar kan ik als griffier in de rauwe, bestuurlijke realiteit van alledag meer mee. Vanuit dat perspectief wil ik graag ook een suggestie doen voor wat betreft de veelal traditionele manier waarop raadsbesluiten worden genomen, al dan niet vooraf gegaan door uitingen van de moderne tijd, zoals raadspleinen of rondetafelgesprekken.

Mijn voorstel is om de laatste stap in het besluitvormingsproces (nemen van de raadsbesluiten) compleet anders te doen. Veelal wordt deze laatste stap nog steeds traditioneel gezet. Eén of twee rondjes langs de fracties, met als intermezzo een bijdrage van het college, waarna de beraadslagingen door de voorzitter worden afgesloten en besluitvorming volgt. Heel af en toe komt er nog een, vooral korte, bijdrage van een verdwaalde inspreker en als je geluk hebt zit er op de publieke tribune soms ook nog een aantal betrokken burgers dat mag luisteren, maar vooral niet mag mee praten.

Vanuit mijn overtuiging dat de vorm de inhoud toegankelijk maakt, stel ik voor dat wij de raadsvergaderingen anders gaan houden. ‘Ren je Besluit’, naar analogie van het ooit populaire kinderprogramma Ren je Rot, gepresenteerd door Martin Brozius. Geen saaie vergaderopstellingen meer, maar twee grote vakken met “voor en tegen”. De burgemeester vraagt de raadsleden om kleur te bekennen door het kiezen van een vak. “Voor of tegen”. Vervolgens krijgt het college als vaste gast de kans om zijn visie te geven. Niet in zware en ingewikkelde teksten, maar in normale mensen taal, daar waar mogelijk verpakt in beelden, al dan niet bewegend. De tribune krijgt een moderne variant van de zeepkist. Halverwege de avond krijgen de raadsleden de kans om van vak te wisselen. De lokale journalist ziet zijn kans schoon en vraagt naar de beweegreden van de overstap. Uiteindelijk en wat mij betreft moeten dergelijke sessies vooral niet te lang duren, vraagt de nieuwe Martin om een vak te kiezen. “Voor of tegen”. Dat geldt ook voor de burgers op de publieke tribune. Het besluit is dan gelijk voor iedereen helder en zichtbaar, evenals de mening van de burger.

Het mag wat mij betreft ook compleet anders. Mijn punt is dat wanneer we de raadsvergaderingen echt sexier willen maken, we bestaande gewoonten moeten doorbreken en buiten bestaande paden moeten treden.

Ren je Besluit.

(de griffier, 22 december 2014)